Friday, 24 September 2021

วันที่ 26 กรกฎาคม ระลึกถึง นักบุญโยอาคิม และ นักบุญอันนา บิดามารดาของพระนางมารีย์พรหมจารี (SS. Joachim and Anne, Parents of the Blessed Virgin Mary, memorial)

วันที่ 26 กรกฎาคม
ระลึกถึง นักบุญโยอาคิม และ นักบุญอันนา บิดามารดาของพระนางมารีย์พรหมจารี
(SS. Joachim and Anne, Parents of the Blessed Virgin Mary, memorial)

ในพระวรสารไม่ได้มีการกล่าวถึงบิดามารดาของพระแม่ของเรา แต่ในหนังสือพระวรสารเดิมของนักบุญยากอบ (Proto-Gospel of James = ซึ่งไม่นับเนื่องเข้าในสารบบพระคัมภีร์) ซึ่งนับย้อนไปถึงกลางศตวรรษที่ 2 ได้ให้ชื่อพวกท่านว่า อันนา (Anna) หรือ Hannah ซึ่งหมายถึง “พระหรรษทาน” และโยอาคิม ที่มีความหมายว่า “พระยาเวห์ผู้ช่วยให้รอด” และประกาศว่าบุตรีของพวกท่านที่ชื่อ “มารีย์” ได้ถือกำเนิดมาเป็นการสนองตอบคำภาวนาอย่างศรัทธาร้อนรนหลังจากที่แต่งงานกันมานาน แต่ไม่มีบุตร

นักบุญอันนา และ นักบุญโยอาคิม สืบทอดเชื้อสายมาจากความเชื่อของท่านอับราฮัม เป็นประชากรที่ถูกวางรูปแบบโดยท่านโมเสส ซึ่งในหนังสืออพยพบรรยายไว้ในฐานะที่กระหายหาที่จะรู้จักพระพักตร์ของพระเจ้า นักบุญอันนาเจิดจรัสในหมู่นักบุญเพราะจากในตัวท่านที่ “ผู้ปฏิสนธินิรมล” เองได้เกิดมา ซึ่งทำให้ท่านได้เป็นมารดาของพระมารดาพระเจ้า ผลก็คือได้เป็น “คุณยาย” ของพระเมสสิยาห์ St. John Damasus ได้กล่าวไว้ว่า “สำหรับเธอผู้ที่ได้บังเกิดมาจะต้องเป็นบุตรีคนแรก เพราะเธอจะเป็นพระมารดาของผู้เป็นปฐมแห่งสิ่งสร้างทั้งปวง (the mother of the first-born of all creation) ที่ซึ่งในพระองค์สรรพสิ่งถูกรวมไว้ด้วยกัน”

ในการนำพระแม่มารีย์ไปที่พระวิหารเมื่ออายุ 3 ขวบ และมอบพระนางให้ถวายรับใช้แด่พระเจ้านั้นเป็นการทำตามที่นักบุญอันนาได้บนบานไว้ให้สำเร็จไป ทั้งนักบุญอันนา และ นักบุญโยอาคิมได้เป็นแบบอย่างที่ครบครันของพ่อแม่ที่เป็นคริสตชนทุกยุคทุกสมัย – แบบอย่างของความซื่อสัตย์ และ ความขยันขันแข็ง ของความศรัทธาและความถ่อมตน พระสันตะปาปา ซิสตุส ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1585 ได้ประกาศวันฉลองทางพิธีกรรมในวันที่ 21 พฤศจิกายน ว่าเป็นวันถวายองค์ในพระวิหารของพระนางมารีย์เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่องกันเป็นพิเศษเช่นนี้ คุณลักษณะโดดเด่นของแม่พระในการตัดสินใจทำตามพระประสงค์ของพระเจ้า ความพร้อมของพระแม่เมื่อต้องเผชิญกับวิกฤติ การภาวนาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย การถือตามบทบัญญัติของชาวยิวอย่างศรัทธา การอุทิศตนไปรับใช้ญาติพี่น้อง (= ช่วยนางเอลีซาเบ็ธ) สิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องหมายชี้ให้เห็นถึงความใกล้ชิดของครอบครัวที่เลี้ยงดูและปลูกฝังพระแม่มาในความรักและศรัทธาในพระเป็นเจ้านั่นเอง

ที่จริงวันฉลอง นักบุญอันนา และ นักบุญโยอาคิม ค่อนข้างมีมาแต่โบราณในพระศาสนจักรตะวันออก (ตั้งแต่ ศตวรรษที่ 4) แต่กลายมาเป็นทั่วพระศาสนจักรสากลในศตวรรษที่ 15-16 แต่เดิมวันที่ 26 กรกฎาคม เป็นวันฉลองนักบุญอันนาผู้เดียว จนกระทั่งต่อมากลายเป็นวันฉลองของบิดามารดาของพระแม่เมื่อไม่นานมานี้เอง

วันฉลองนี้ ในแง่หนึ่งเตือนใจพ่อแม่และปู่ย่าตายาย ถึงความรับผิดชอบที่จะเลี้ยงดูอบรมให้ลูกหลานถือตามคุณค่าของมนุษย์ที่ปฏิบัติกันสืบต่อๆมา และนำเสนอให้พวกเขาเห็นแสงแห่งความหวังสืบทอดต่อไปในรุ่นแห่งอนาคต ในอีกแง่หนึ่ง เตือนผู้เยาว์ว่า มุมมองที่กว้างขวางกว่าของผู้สูงอายุ ประสบการณ์ที่ลึกซึ้ง และความซาบซึ้งที่ลึกซึ้งของจังหวะชีวิตของผู้อาวุโส เป็นส่วนทั้งหมดของปรีชาญาณที่ไม่อาจมองข้ามไป หรือรับไว้โดยไม่เห็นคุณค่าความหมาย

(ถอดความโดย คุณพ่อ วิชา หิรัญญการ จากหนังสือ Saint Companions For Each Day ; เขียนโดย A.J.M. Mausolfe และ J.K. Mausolfe)