Friday, 24 September 2021

31 กรกฎาคม ระลึกถึง นักบุญ อิกญาซีโอ แห่งโลโยลา พระสงฆ์ (St Ignatius of Loyola, Priest, memorial)

31 กรกฎาคม
ระลึกถึง นักบุญ อิกญาซีโอ แห่งโลโยลา พระสงฆ์
(St Ignatius of Loyola, Priest, memorial)

นักบุญอิกญาซีโอ เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 เมื่อรับศีลล้างบาปได้รับชื่อว่า Inigo เป็นลูกคนสุดท้ายในจำนวน 13 คนที่เกิดจากคู่สามีภรรยาที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนาง คือ Beltran Yanezde Onaz และ Maria Saenz de Licona โดยเกิดในปราสาทของครอบครัวที่โลโยลา ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศสเปน โตเป็นหนุ่มก็ทำงานด้านการทหาร ต่อมาได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากการโจมตีที่เมือง Pamplona เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ได้รับมีความรุนแรงมาก ท่านได้รับการผ่าตัดหลายครั้งเพื่อรักษาขาของท่านเพื่อให้สามารถพอที่จะเดินได้ จากการผ่าตัดเหล่านี้ทำให้ขาข้างขวาของท่านสั้นลงกว่าแต่ก่อน ซึ่งจะต้องเป็นเช่นนี้ไปตลอดชีวิต อาชีพของการเป็นทหารก็สิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง ในช่วงเวลาที่ต้องรักษาตัว และพักเพื่อฟื้นฟูร่างกายอย่างยาวนานนั้น ท่านได้กลับใจอย่างลึกซึ้ง และมีแรงดึงดูดให้มีกระแสเรียกของการเป็นนักบวช ทั้งนี้ เพราะในช่วงนี้ท่านได้อ่านหนังสือบำรุงศรัทธามากมาย เกี่ยวกับชีวิตของพระคริสตเจ้า และประวัติของบรรดานักบุญทั้งหลาย ถึงกับทำให้ท่านตระหนักว่า ชีวิตของท่านช่างว่างเปล่าและไร้ค่า ท่านถามตนเองว่า “ถ้าบรรดานักบุญสามารถทำเช่นนี้ได้ แล้วทำไมฉันจะทำบ้างไม่ได้”

หลังจากที่ท่านฟื้นจากการบาดเจ็บรุนแรงจนสามารถที่จะเดินได้แล้ว ท่านก็เริ่มต้นการเดินทางแสวงบุญไปยังแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ เพื่อจะได้จูบผืนดินที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเคยดำเนินผ่าน และท่านได้เริ่มทำการใช้โทษบาปอย่างเคร่งครัด ท่านคิดว่าแผนการของท่านที่จะหันมารับใช้พระเจ้า และเพื่อเทิดเกียรติแด่พระแม่มารีย์ที่ท่านรักนั้น ได้รับการยืนยันโดยภาพนิมิตพระแม่มารีย์และพระกุมารเยซูที่ท่านได้มีประสบการณ์ในค่ำคืนหนึ่ง ซึ่งทำให้ท่านได้รับความบรรเทาใจเป็นอย่างมาก ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1522 ท่านได้ไปเยี่ยมอารามเบเนดิกตินที่เป็นที่แสวงบุญที่เรียกว่า “พระแม่มารีย์แห่งมอนต์เซร์รัต (Santa Maria de Montserrat) ที่นี่เอง ท่านได้พิจารณาบาปในอดีตอย่างละเอียด ได้สารภาพบาป ได้ยกเสื้อผ้าราคาแพงให้กับคนยากจนที่ท่านพบ และไปสวมเสื้อผ้ากระสอบใช้โทษบาป แล้วนั้น ได้แขวนดาบและกริชของท่านไว้ที่แท่นของแม่พระ ในขณะที่ใช้เวลาตื่นเฝ้าที่สักการสถานตลอดทั้งคืน หลังจากนั้น ท่านเดินไปเมือง Manresa ที่อยู่ใกล้ๆนั้น และใช้เวลาประมาณหนึ่งปี เพื่อแสวงหาพระประสงค์ของพระเจ้า

เมื่ออายุ 33 ปี ท่านได้เริ่มเรียนภาษาลาตินกับพวกเด็กนักเรียนที่เมืองบาร์เซโลนา และอุทิศเวลาในอีกสิบเอ็ดปีต่อมาในการศึกษาวิชาปรัชญา และ เทววิทยา จากหลายๆมหาวิทยาลัย ที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1535 ท่านได้จบการศึกษาปริญญาโท และเป็นที่นี่เองที่ท่านสามารถทำให้ชายหนุ่มหกคนหันมาเจริญชีวิตแบบเดียวกับท่าน สองในหกคนนั้นก็มีชื่อของนักบุญ Peter Faber และนักบุญฟรังซิส เซเวียร์ อยู่ด้วย

ในเช้าของวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534 ในวัดน้อยที่ชื่อว่าวัดนักบุญเปโตร ที่ Montmartre นักบุญอิกญาซีโอ และเพื่อนอีกหกคน ซึ่งมีเพียงคนเดียวที่เป็นพระสงฆ์ได้ทำการปฏิญาณอย่างสง่าสำหรับงานที่พวกเขามุ่งจะอุทิศชีวิตตลอดไปเพื่อรับใช้

ในปี ค.ศ. 1539 อิกญาซีโอ พร้อมกับ Peter Faber และฟรังซิส เซเวียร์ ก็ได้ก่อตั้งคณะแห่งพระเยซูเจ้า (The Society of Jesus) หรือที่เรียกกันว่า คณะเยสุอิต (The Jesuits) คณะนี้ได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1540 โดยพระสันตะปาปาปอลที่ 3 (Pope Paul III) อิกญาซีโอ ได้รับเลือกเป็นเจ้าอธิการคนแรกของคณะนักบวชนี้

อิกญาซีโอได้เริ่มส่งเพื่อนๆของท่านไปเป็นมิชชันนารีทั่วยุโรป เพื่อก่อตั้งโรงเรียน วิทยาลัย และสามเณราลัยขึ้นมา ท่านได้เขียนธรรมนูญของคณะขึ้นมา ซึ่งไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องเครื่องแบบนักบวช กิจกรรมศรัทธาส่วนรวม แต่กลับระบุให้สมาชิกของคณะอุทิศตนตลอดเวลาในงานเทศน์สอน ฟังสารภาพบาป ให้คำแนะนำฝ่ายวิญญาณ จัดการศึกษาให้เด็กๆในโรงเรียน และวิทยาลัย

คณะเยสุอิตเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีจำนวนสมาชิกมากขึ้น เพียงเวลาไม่นานก็โดดเด่นขึ้นมาในเมืองต่างๆของประเทศอิตาลี พวกเขาเอาใจใส่บรรดาคนยากจนและคนเจ็บไข้ เทศน์สอนตามถนน อธิบายความจริงของคาทอลิกในภาษาที่เรียบง่ายและตรงๆ และเน้นให้รับศีลศักดิ์สิทธิ์บ่อยๆ ประเทศอื่นๆในยุโรปก็รับรู้ถึงอิทธิพลนี้ด้วย และรวมไปถึงดินแดนมิสซังต่างๆอีกด้วย ภารกิจของคณะจึงไปปรากฏในอาฟริกา อเมริกา อินเดีย และแม้กระทั่งญี่ปุ่น เมื่ออิกญาซีโอสิ้นชีพ คณะของท่านที่ก่อตั้งมาได้ 16 ปีนั้นก็มีสมาชิกนับได้พันคน และมีบ้านของคณะมากกว่า 100 แห่ง

อิกญาซีโอสิ้นชีพที่กรุงโรมวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1556 ได้รับการแต่งตั้งเป็นบุญราศีโดยพระสันตะปาปาปอลที่ 5 (Pope Paul V) เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1609 และได้รับการแต่งตั้งเป็นนักบุญ โดยพระสันตะปาปาเกรโกรี ที่ 15 (Pope Gregory XV) เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1622 และได้รับการประกาศให้เป็นองค์อุปถัมภ์ของการฟื้นฟูจิตใจ และการเข้าเงียบ โดยพระสันตะปาปาปีโอ ที่ 11 (Pope Pius XI) ในปี ค.ศ. 1922

(ถอดความและเรียบเรียงโดย คุณพ่อวิชา หิรัญญการ
Based on : (1) Saint Companions For Each Day ; by A.J.M. Mausolfe และ J.K. Mausolfe
(2) Wikipedia)